sla

Sla

Uit de kloosterkeuken: kropsla met champignons
Kropsla met ei-kappertjessaus
Little Gem met kaas
Meer informatie over sla

Uit de kloosterkeuken: kropsla met champignons

Ingrediënten: 1 eetlepel mosterd, 50 ml olijfolie, 2 eetlepels cider- of appelazijn, 3 eetlepels gehakte sjalotten of bosui, 250 gram verse champignons, bosje waterkers, 1 krop sla, peper en zout naar smaak.

Mosterd en olijfolie in een kom doen en kloppend mengen.
Ciderazijn, uitjes, peper en zout toevoegen en weer flink opkloppen.
Champignons schoonmaken, wassen, fijnsnijden en kort fruiten in een koekenpan.
Bij de saus doen en mengen.
Enige tijd laten staan.
Waterkers en de sla goed wassen.
Beide groenten snijden maar niet te fijn.
In een slaschaal doen, saus erbij en mengen.

Kropsla met ei-kappertjessaus

Ingrediënten: 4 gepelde hardgekookte eieren, 150 ml olijfolie, 3 eetlepels azijn of citroen, 2 eetlepels kappertjes, zout, peper, 1 krop sla, 1 ui.

Snijd de eieren doormidden en wip de dooiers uit de eiwitten.
Snijd de eiwitten in kleine stukjes en houd ze apart.
Roer van de eierdooiers met de olie en de azijn in een kommetje een gladde saus.
Roer de kappertjes door de saus en maak alles op smaak met wat zout en peper.
Snijd de ui in ringen en schep alles goed dooreen.
Schenk de ei-kappertjessaus over de salade en bestrooi het geheel met de stukjes eiwit.

Little gem met kaas

Ingrediënten: 2 kropjes Little gem, 2 (tros)tomaten, 1 rode ui of bosui, 100 gram harde schapenkaas (Manchego, Parmezaanse of Pecorino), 5 eetlepels olijfolie, anderhalve eetlepel citroensap, zout en versgemalen peper, 12 zwarte olijven zonder pit.

Little gem wassen, uitslaan en in grove stukken scheuren.
Tomaten wassen en in plakjes snijden.
Ui pellen en in ringen snijden.
Kaas met een dunschiller of kaasschaaf in plakjes schaven.
Sla in een schaal doen, tomaat en ui erover verdelen.
In een kommetje olie en citroensap tot een dressing kloppen, zout en peper erbij.
Dressing over de salade sprenkelen.
Kaas en olijven erop leggen.

Meer informatie over sla

Alle slasoorten zijn ontstaan uit de kompassla, Lactuca serriola. Die kunt u in heel Europa nog zien op open plekken in het bos, op rotsen en braakliggende velden. De smaak van de wilde plant is afschuwelijk bitter. Dat komt (Lactuca !) door het witte melksap dat in doorschietende gekweekte sla ook nog gevormd wordt. De geschiedenis van de sla zal er dan ook een geweest zijn van het selecteren van minder bittere vormen en het komen tot een breder blad en kropvorming. Over de tijden verschillen de geleerden van mening; voor zover de Romeinen met sla bezig waren lijkt het te gaan om veldsla en werd er wel bindsla geteeld om de spijsolie in de zaden. De sla zoals wij die kennen is een middeleeuws kweekproduct.

Stevige kroppen zijn pas met zekerheid bekend sinds de 16-de eeuw. De veredeling richt zich nu op weerstand tegen ziekten, te snel doorschieten, bladvormen en kleuren. Sla heeft een rijke, luchtige bodem nodig die tijdens de groei voortdurend vochtig moet blijven.

In Amerika is ijsbergsla het meest geliefd. Het ras werd ontwikkeld in Californië om het transport naar de markten in het oosten beter te kunnen doorstaan. Bindsla, waarvan men de bladeren opbindt om tot een wat langwerpige krop te komen, is geliefd in het oostelijk Middellandse-Zeegebied. Wij hebben de Little Gem, een ‘bindsla’ die de gewenste vorm uit zichzelf aanneemt. We hebben verder de kropsla, de lollo rossa (rood) en de lollo bionda (blondgroen) die in Italië en Zuid-Frankrijk gewild zijn, en de rode en groene eikebladsla met een pittiger, nootachtige smaak.